Odnes, 9 november 2004

Hei allemaal,

Het weer; Op dit moment is het prachtig weer. De zon schijnt volop. Het was vanmorgen echter wel spiegelglad. Het is niet gebruikelijk dat op alle wegen wordt gestrooid. Op de weg die door Odnes loopt, was vanmorgen niet gestrooid. Ze strooien hier met zout of zand. Op de hoofdweg richting Dokka was wel gestrooid met zand.

Op de voetpaden van de winkelstraat in Dokka lag vanmorgen grit ter bestrijding van de gladheid, dit wordt echter door de winkeliers zelf gedaan.
We hebben op dit moment vorst gehad van zo’n -6 graden.
De eerste sneeuw voor dit winterseizoen is ook gevallen; in Odnes gebeurde dit op woensdag 3 november. De zonsopkomst is er beslist niet minder om, op de foto zien jullie het beeld waar wij ’s morgens, met het ontbijt, tegen aan kijken. Dit is geen straf
Een dag eerder zijn we naar Lillehamer geweest, en daar lag onderweg al sneeuw.
Er waren al bergtoppen met behoorlijk wat sneeuw.
We zullen moeten leren rijden op de gladde en besneeuwde wegen. Voorbereid zijn we reeds door het monteren van de winterbanden voorzien van kleine metalen spijkertjes. Dit noemt men “pikdekk”.

Familie;
Dinsdag 26 oktober hebben we mijn moeder en een nichtje opgehaald van vliegveld Gardemoen. Het is altijd fijn om je familie weer te zien.
Ondertussen is mijn nichtje alweer terug naar Nederland. En dan is er weer het afscheid nemen, en dat is erg moeilijk. De dagen er na had ik last van heimwee, maar dit is inmiddels alweer over. Ik mis haar nog wel.
Zowel mijn moeder als nichtje vinden de natuur hier prachtig, en dat is wat ons ook nog steeds enorm boeit.
Mor (moeder) is hier nog en hoe lang ze blijft, weten we nog niet. Ze zal wel aangeven wanneer ze er genoeg van heeft, en dan boeken we de terugreis naar Nederland...
Voor ons is het wel handig, want nu gaan we beide twee maal per week naar Noorse les.
En we kunnen er samen een keer op uit, want dat is iets wat ik wel een beetje mis.
Ik vind het moeilijk om de jongens bij een ander achter te laten. Je kent de mensen daarvoor nog niet goed genoeg, en ook de taal is voor ons allemaal dan nog de handicap.
Maar zolang “bestemor” er is gaan we er zo nu en dan opuit.
Bestemor is Noors voor oma. Mormor is de moeder van de vrouw en farmor de vader van de vrouw. Farmor is de moeder van de man en farfar is de vader van de man.

Verjaardag; Op zondag 31 oktober was Mathijs jarig. Hij is 3 jaar geworden! Hier begint een verjaardag met “Kake” en koffie of thee op bed. De verjaardagvisite komt zo rond een uur of 4 in de middag, na het middageten. Hier is het dan gebruikelijk dat je meerdere soorten taart hebt en deze op een tafel zet waar een ieder dan meerdere malen een stuk taart van kan nemen. In ons geval hadden we vijf taarten gemaakt. De taarten behoor je, naar Noorse traditie, zelf te bakken.

Dat de naam in alle haast niet geheel goed is gespeld komt doordat met de gesmolten chocolade de naam snel werd genoteerd op de taart. Te snel dus. Een taart kopen is hier duur, ongeveer Kr. 300,-- (€ 37.50) voor een standaard taart.
Voor de jarige staat de taart met kaarsjes in het midden van al die taarten. Er wordt eerst een liedje gezongen voor de jarige en dan blaast hij de kaarsjes uit, en snijd zelf de taart aan en eet zelf als eerste van de taart. Daarna eet de visite. Het is hier ook alleen maar taart en koffie en niet zoals wij in Nederland gewend zijn met later nog drankjes en hapjes.
Als de kinderen op school zitten geven ze een feestje. En wordt er meestal chocolade taart en worst met “lompe” (dit is pannenkoek gemaakt van aardappelmeel) of brood gegeten.
De verjaardag van een volwassen iemand is hier minder belangrijk. Ze geven hier feestjes als je bijvoorbeeld 18, 30 of 50 wordt.
Maar dan is het ook een echt feest, meestal met een diner.

Lees verder...

index | deel 7 | deel 9 | mail Mattie