Hallo Iedereen,

Het verhaal is later dan gepland. De computer begaf het woensdag 6 oktober. Deze moest voor reparatie naar de winkel. Helaas zijn we aantal dingen kwijtgeraakt. Maar gelukkig viel de schade mee; het meeste is gered. En dat waren de belangrijkste dingen. Dan pas besef je hoe afhankelijk je bent van de computer als deze kapot is. De computer is vooral nu we hier wonen belangrijk. Want wat is het makkelijk om even een mail naar familie en vrienden te zenden.

Het is hier nog steeds herfstweer met een tintje winter. ‘s Nachts daalt de temperatuur tot zo’n -2 tot -4 graden. We hebben overdag veel mooi weer, de zon schijnt dan volop. En dan is het heerlijk om buiten te zijn. Wat ik apart vindt, is dat je nog bloeiende bloemen ziet in de natuur. Zoals depaardebloem, klavertjes en lupines. Dit ondanks de nachtvorst die we al een aantal nachten hebben gehad. We hebben de winterjassen al aan. Er zijn noren die al handschoenen dragen, maar er zijn ook nog noren in korte broek en t-shirt. De korte broek wordt nog door weinig noren gedragen, maar een t-shirt komt nog weleens voor. We moeten op het gebied van kleding nog wat dingen aanschaffen voor de jongens en voor onszelf. De jongens hebben allebei een skipak en sneeuw laarzen. Maar er moeten nog wel een aantal wanten komen.

De noren doen snel weer droge wanten aan als de andere nat zijn. Dit ivm het gevaar op bevriezen van de handen. Dus er zullen meerdere wanten moeten worden aangeschaft.
Er wordt hier ook veelal wollen onderkleding gedragen. Het lijkt mij dat dit ontzettend gaat jeuken. Maar dat weegt niet op tegen de warmte die het geeft. We zullen dit allemaal nog wel meemaken...
De prijs van de kleding is te vergelijken met die van de kleding in Nederland.
Voorbeeld een lange broek voor de jongens kost gemiddeld tussen de 149 en 170 kronen. Dat is ongeveer 20 euro. Misschien dat kleding wel iets goedkoper is hier in Noorwegen? Je kunt hier natuurlijk ook veel duurdere kleding vinden als je dat wilt.

Wat hier wel erg duur is, is het gaan naar een attractie. Zo zijn we naar het zwembad, Badeland, in Raufoss geweest. En hier betaal je voor een volwassen persoon 135 kronen. Voor Johannes 80 kronen en Mathijs was nog gratis. We waren voor een dagje zwemmen dus zo’n 42 euro kwijt. Het was wel een prachtig zwembad, je kunt je daar wel een dag vermaken, maar het is niet iets wat je elke week doet. En van al dat zwemmen krijg je berehonger. Dus na het zwemmen naar Mc. Donalds.

Het leuke van de Mc. Donalds is, dat wanneer je de maaltijd in het restaurant op eet, betaal je meer dan wanneer je de maaltijd meeneemt. In het restaurant betaal je 24% belasting en neem je de maaltijd mee dan betaal je 12% belasting. Een happymeal is dan zo’n 3 kronen duurder.

Dan nog een verontrustende mededeling. Het spookt in het hotel. Dat is het verhaal wat hier de ronde doet.
Douwe was vorige week in een winkel in Dokka, waar hem werd verteld dat er een geest op de zolder van het Odnes Hotell leeft. De mevrouw die het vertelde, heeft vroeger in het hotel gewerkt. Van de toenmalige eigenaar mocht ze niet op de zolder komen want daar leefde een geest. Deze mevrouw haar echtgenoot heeft hier toentertijd ook gewerkt, en deze was eens op de zolder en zag toen een deur opengaan, zonder dat er iemand was.
Tot nu toe hebben wij nog geen last van deze geest gehad. Maar mocht het zo zijn dat hij of zij hier ronddwaalt, dan hopen wij dat het een geest is die helpt met het hotel te maken zoals wij het graag willen.

Woensdag 6 oktober zijn we voor de eerste keer naar het ziekenhuis in Gjøvik geweest. Reden was de controle voor Johannes zijn diabetes.
Ook in het ziekenhuis werden we door enkele mensen herkend als de “ The crazy people from Odnes Hotell”.
Over het algemeen was de controle vrijwel gelijk als in Nederland. Wat anders was, was het meten van de bloedsuikerwaarde van de afgelopen 3 maanden. Dit werd met een prikje in de vinger gedaan, en hier op werd een staafje gezet waar het bloed in liep, dit werd gecontroleerd en na 6 minuten wisten we de uitslag. Voor Johannes was dit een opluchting, want waar hij een hekel aan heeft is dat het bloed wordt afgenomen uit de arm. Dit is ook nogal pijnlijk, met name voor een kind. Waarom ze deze methode nog niet in Nederland gebruiken, en ook niet bij de huisartsen hier in Noorwegen, weet ik niet. Het is een simpele manier en vrijwel pijnloos. De waarde was weer iets gestegen na de laatste controle, deze was nu 8.0.
In een gesprek met de kinderarts hebben we gesproken over een insulinepomp. De arts zelf vond het hier voor nog wat te vroeg. In Noorwegen zijn wel veel kinderen die een pomp hebben. Je bent vrij in de keuze hiervan. We delen de arts zijn mening en vinden dat het voor een pomp nog te vroeg is.
Wel hebben we het gehad over een insuline die 24 uur werkt en waarbij je nog voor elke maaltijd een snelwerkende insuline spuit. Dit zal straks voor Johannes een goed alternatief zijn.
Vooraf aan het bezoek van de arts, zijn we met naar een bijeenkomst geweest met andere kinderen met diabetes en hun ouders.
3 maal per jaar hebben ze zo’n bijeenkomst. Deze keer ging het over het eten.
Wat ons al was opgevallen hier in Noorwegen is dat er veel minder light producten verkrijgbaar zijn dan in Nederland. Ook het aanbod van magere producten is veel kleiner. In Noorwegen voegen ze ook veel suiker toe aan produktrten. Bijvoorbeeld in brood zit nogal eens suiker toegevoegd. Dit was mij nog niet opgevallen. Dus hier voortaan ook beter opletten!
De bijeenkomst werd natuurlijk in het Noors gehouden. Het viel ons niet tegen wat we allemaal al hebben begrepen.
Johannes gaat om de 3 maanden voor controle naar het ziekenhuis.

Nu nog een paar kleine dingen:

Ook in Noorwegen moet de ketting op de juiste manier om de kettingzaag zitten anders werkt deze niet!! In het Hotell is een schilderij gevonden van een schreeuwend persoon, naam van het schilderij is ook “skrik” geloof ik. Herkomst onbekend, het was er opeens. Indien er liefhebbers zijn valt er per e-mail op te bieden. In de herfst is het tijd voor “fårikål”; dit is een gerecht van grof gesneden witte kool (kål), met hele zwarte pepers en schapenvlees (får = schaap). Dit laat je een aantal uren sudderen en serveert dit met aardappels. Het smaakt echt heerlijk. Echter het vervelende is dat je alle zwarte pepers er moet uit halen. Dit vinden de noren nu de charme van dit gerecht. Ik heb het vandaag gemaakt met gewoon wat zwarte peperpoeder. Want het zoeken van de peperkorrels vind ik niet echt leuk. De producten benodigd voor dit gerecht zijn nu in de winkel extra goedkoop.

Nou tot zover de staand van zaken in het schone Odnes te Noorwegen.

Ha det bra Mattie.

index | deel 5 | deel 7 | mail Mattie