Odnes, 8 september 2004

Hallo allemaal,

Ik begin deze keer met het weer hier in Noorwegen. Het is vandaag weer prachtig nazomerweer. ’s Nachts wordt het al wel kouder, afgelopen nacht was het 4.1 graden buiten. Volgens de berichten uit Nederland is het daar ook mooi weer.
Het is hier al een aantal dagen mooi weer. We genieten dus ook nog volop van het mooie weer.

We zijn veel buiten bezig. Dit mede om ons klaar te maken voor de winter. Deze kan namelijk volgende al maand beginnen. In oktober kan de eerste sneeuw vallen.

Op dit moment zijn we een aantal bomen rondom de vijver aan het snoeien en een aantal aan het weghalen. Bij de buren wordt het graan van het land gehaald. In Nederland begint men hier een maand eerder mee. De reden dat het hier een maand later wordt gedaan, is omdat men pas eind mei kan gaan zaaien, dit omdat er tot ongeveer half mei nog sneeuw ligt hier in Sondre-Land.

Zo moeten wij ook leren om met een houtkachel om te gaan. Er is 2 weken geleden een nieuwe houtkachel geïnstalleerd. Hoe je de kachel aanmaakt is nog niet zo’n probleem, maar hoe blijft de kachel branden, het regelen van de luchttoevoer en de klep in rookkanaal. We leren het wel, maar wij dachten altijd zo’n ding steek je even in de brandt, niet dus. We zullen het tegen de tijd dat het straks echt winter is wel goed kunnen, denk ik. En dan de brandende vraag; hoeveel hout hebben we nodig voor de winter? Geen flauw idee, want we hebben nog nooit met hout gestookt. Overal maar wat rond gevraagd. We hebben op dit moment 80 zakken naaldbomenhout van 80 liter en 50 zakken berkenhout van 60 liter. We staan nog steeds in twijfel of dit genoeg is. Volgens de geleerden om ons heen wel. Misschien bestellen we nog wat bij, mochten we overhouden dan kunnen we dit altijd de volgende winter nog gebruiken.

Vandaag precies twee weken geleden, hebben we van een boerderij 2 prachtige katjes gehaald. Het zijn een poes en een kater. Dus volgen er meerdere katten??? We hebben deze katten omdat we ons eigen kat in Nederland moesten achterlaten. Reden hiervoor was dat we te laat waren met de inentingen. Een kat moet zijn ingeënt tegen rabiës, en 4 maanden daarna dient er een bloedproef te worden genomen door een dierenarts. Het bloed moet dan naar een erkend laboratorium worden gestuurd voor een analyse. Deze laboratoriums bevinden zich in Duitsland of België. En als je pech hebt dan zal deze hele procedure nogmaals herhaald moeten worden. We hadden zelf de informatie niet goed doorgelezen. Onze kat in Nederland is 13 jaar oud. We hebben een goed tehuis voor haar kunnen vinden.

Ze woont nu bij een zus van mij. Waar ze, naar we hebben gehoord, zich al aardig thuis voelt.

We hadden de jongens beloofd, zodra we een beetje zijn gewend in Noorwegen, dat we daar weer een kat zouden krijgen. Het zijn er 2 geworden, want als je zo’n nestje jonge katjes ziet wil je ze allemaal wel. We wisten Douwe, met wat mooie praatjes, over te halen om maar twee in plaats van één kat te nemen.
Het zijn ook natuurlijke vijanden van de muis, waar we hier in Noorwegen wel wat last van hebben.

Zoals jullie wel weten is Johannes diabeet. We kregen een uitnodiging van de plaatselijke afdeling van diabetesvereniging Norge, om samen met andere diabeten een pizza te eten in de pizzeria in Dokka. We hadden vanuit Nederland al eens per e-mail contact met de vereniging gehad. We wilden graag weten of men hetzelfde materiaal en dezelfde insuline heeft als dat Johannes in Nederland gebruikt. Door dit contact werden we dan ook uitgenodigd op deze meeting, wat wij zeer op prijs stelden. Vooral Johannes, want die is namelijk gek op pizza. Morgen hebben we voor het eerst een afspraak bij de huisarts betreffende de suikerziekte. We zijn erg benieuwd hoe dat hier gaat. Volgende keer hier meer over.

Douwe is vandaag gestart met de Noorse cursus. Hoera! Maandag zal mijn eerste les zijn. Johannes krijgt thuis ook 2 uur Noorse les waar wij zelf ook weer wat van opsteken aangezien één van ons er dan bijzit.
Dat spreken van de taal erg belangrijk is bleek gisteren maar weer. Ik heb me namelijk als werkzoekende laten in schrijven bij het arbeidsbureau. En omdat ik ziekenverzorgster ben, is de taal heel belangrijk. Hopelijk leer ik de taal snel. Ik probeer het wel in het Noors als ik iets wil zeggen, maar ga toch weer snel over in het Engels. En een aantal mensen die ik nu een beetje ken, beginnen meteen al in het Engels tegen mij te praten.

Vorige week zondag zijn we naar het museum in Dokka geweest. Daar hebben we een wandeling van 2.5 km. gemaakt. Deze wandeling ging over de geplaveide weg. We hadden Mathijs ook mee en die zit nog in de buggy. (hij kan wel lopen, maar een echte lange wandeling is nog iets te ver, en om hem dan voor een langere tijd te sjouwen, is hij net iets te zwaar.) De andere routes, 5,5 of 8,5 km., gingen door het bos en over de bergen, dus minder geschikt met de buggy, misschien kunnen we die volgend jaar doen.

Het museum was al gesloten. Het seizoen is wat dat betreft afgelopen. Veel bezienswaardigheden sluiten rond 15 augustus. Wel was er de ruimte waar de “beer” staat open. Deze beer leefde in deze omgeving zo’n 40 jaar geleden. De lokale bevolking heeft, door middel van een verdoving de beer gevangen met de bedoeling deze naar een andere plek in Noorwegen te brengen. Dit is helaas mislukt, de beer is tijdens het vervoer, hangend in een net onder een helikopter, door onbekende oorzaak overleden.

Wat wij hebben gehoord is dat er hier dit jaar weer op drie verschillende locaties, net boven Dokka, sporen van een beer zijn gevonden. Wij zijn hem of haar nog niet tegen gekomen, mocht dit de komende twee weken wel gaan gebeuren, is dit misschien wel mijn laatste verhaal over ons leven in Noorwegen.

Ik hoop tot over 2 weken.

Ha det bra Mattie

index | deel 3 | deel 5 | mail Mattie