Odnes, maandag 23 mei 2005

Hallo allemaal,

Hier weer een schrijven over wat wij als familie hier in Noorwegen ervaren. Wij zijn een gezin dat in juli 2004 de grote stap van emigratie hebben gezet. Wij zijn een gezin bestaande uit mijn man Douwe onze twee zonen Johannes 8 jaar en Mathijs 3 jaar en ondergetekende Mattie. Wij hebben vorig jaar een hotel gekocht en, na de nodige renovatie is dit in september deels open gegaan.

Het weer;
Ik begrijp dat Nederland zijn portie de laatste weken wel heeft gehad. Bij ons ging alles naar wens tot afgelopen zaterdag. Vorige week hebben we weer wat sneeuwval gehad, in Odnes was dit ook echt sneeuwval want na een kwartier was het meeste wel weer weg. Maar even hoger in de bergen bleef het wel de gehele liggen. Ook de nachtvorstjes dienen zich nog steeds aan. Echter afgelopen zaterdag werden alle registers geopend en kwamen er bakken regenwater naar beneden en dit de gehele dag. Ook gisteren heeft eigenlijk het grootste deel van de dag geregend. Toen wij vanmorgen onze voeten naast het bed plaatsten zag het er gelukkig beter uit. De zon brak al lekker door en het beloofd een mooie dag te worden. De collega's van mij gaven al te kennen dat de rest van de maand mei wel eens slecht kon zijn en dat er veel water viel te verwachten, dit omdat de maand april zeer zonnig was. We wachten maar af. Nadeel van dit wisselvallige weer is dat we weer moeten beginnen te grasmaaien, deze week zal weer de eerste keer zijn dit jaar en daarna zal dit ritueel zich weer tweewekelijks herhalen. Maar wat ik van vrienden begrijp is het maaiseizoen in Nederland al weer een tijdje los.
Misschien wel weer eens leuk om te melden; de zon komt op om 04:15 en gaat onder om 22:57. Dit geeft al aan dat het hier 's nachts eigenlijk niet meer donker wordt. We zijn nog niet op de volle lichtsterkte voor 's nachts maar het gaat de goede kant op.

Grunnlovsdag, 17 Mai 2005

Eerst een stukje geschiedenis;
In 1380 viel Noorwegen onder de Deens-Noorse staat waarbij Denemarken als belangrijkste land en Kopenhagen als hoofdstad gelde. De Noren waren hier uiteraard niet blij mee reden hiervoor was onder andere omdat Noorwegen steeds ondergeschikt gesteld werd aan de belangen van Denemarken. Het lukte de Noren echter niet om onder het juk van het Deense bestuur uit te komen. In 1807 koos Frederik VI - de koning van de toen Deens-Noorse staat - de kant van Napoleon in de oorlog die toen woede. Het verlies van Napoleon betekende echter dat Denemarken bij de vrede van Kiel, 14 januari 1814, Noorwegen op moest geven. Noorwegen werd gebruikt als beloning voor Zweden, die destijds de kant van de geallieerden had gekozen in de oorlog. De Deens-Noorse troonopvolger, prins Christian Frederik, die sinds 1813 staathouder van Noorwegen was, probeerde deze overdracht aan Zweden verhinderen door te vechten voor een zelfstandig Noorwegen met als uiteindelijk doel een nieuwe vereniging van Denemarken en Noorwegen. De Deense koning keurde uiteraard het plan van de prins goed, en steunde Noorwegen in zijn strijd tot zelfstandigheid. Daar men bang was voor een unie met Zweden en dat men weer tweede viool zou spelen en verschillende andere redenen zorgden ervoor dat de roep om een zelfstandig Noorwegen groot was, op 17 mei 1814 werd dan ook de Noorse grondwet ondertekend. Dezelfde dag werd prins Christian Frederik tot Noorse koning gekozen. Dat dit alles zonder protest van de Zweedse koning ging, kwam omdat het te druk had op het Europese vaste land met de strijdtroepen die daar gelegerd waren. Na zijn terugkeer naar Zweden in het einde van mei 1814 werd Noorwegen, na een korte oorlog, alsnog in een unie met Zweden gedwongen. Die unie werd bekrachtigd op 4 november 1814 toen de Noorse regering koning Carl XIII van Zweden als koning van Noorwegen koos. In de praktijk bleef de staatsvorm echter gelijk aan de grondwet die op 17 mei was vastgelegd. De unie werd in 1905 ontbonden dit zonder grote consequenties of veranderingen voor beide landen. 17 mei 1814 wordt beschouwd als de dag dat Noorwegen onafhankelijk werd; de unie met Zweden wordt slechts als kort intermezzo gezien. Al vanaf 1820 wordt de 17e mei gevierd als de nationale vrijheidsdag van Noorwegen.

De rest van de kinderen lopen met kleine of grote Noorse vlaggen. De Noren zijn zeer trots op hun onafhankelijkheid. Na de optocht kon een ieder zich op school tegoed doen aan "lompe med polser, kake og is". Voor de kinderen was dit alles gratis en voor de volwassenen koste dit Kr. 50,-- p/p. Er waren diverse soorten "kake og kjeks" wel zo'n 20 soorten schat ik waarvan de één nog lekkerder was dan de ander. Dit samenzijn op de school was leuk en gezellig, plus je maakt ook met steeds meer mensen kennis. De dag werd op school afgesloten met een verloting waarbij leuke prijsjes vielen te winnen van een pet tot een reisje naar Denemarken.
Deze 17 mei was tevens de laatste dag van de Russenviering. Dit is een feest voor schoolverlaters van de "Grunnskole". Een groot deel van dit feest wordt gevierd met overtollig alcoholgebruik. Veel jeugd heeft een grote bus gekocht en opgesierd met teksten en kleuren. Er wordt een Russenblad (krant) gedrukt die onder andere deze dag werd verkocht. De schoolverlaters maken ook visitekaartjes met hun naam en bijnaam erop. Sommigen zijn voorzien van foto en ludieke adresgegevens tevens staan er vaak kreten / teksten op. Deze visitekaartjes worden veelal aan kinderen uitgedeeld. Dit vinden de kinderen leuk om ze te verzamelen en het is weer eens wat anders dan de Pokémon kaarten die je koopt.

Op zoek naar een andere woning;
De zoektocht is nog in volle gang. Valt eigenlijk ook niet veel over te melden. We zijn op dit moment met een viertal huizen bezig. Deze vier komen uit allerlei categorieën, de één in het dorp Fluberg en de ander in de bergen. We weten zelf eigenlijk ook nog niet goed waar de voorkeur naar uit gaat. Elk plekje heeft zijn voor- en nadelen. Ik hoop dat ik volgende keer hier wat meer over kan vertellen.

Circus in Dokka; Donderdag 19 mei zijn we, net als vorig jaar, weer naar het circus geweest. Dit blijft altijd een leuk vermaak. De jongens hadden er al enkele weken voorpret van. Het circus, dat door geheel Noorwegen trekt, komt één keer per jaar naar Dokka voor een optreden. Ik had verwacht een identiek programma te zien als vorig jaar, misschien iets aangepast maar veel van hetzelfde. Dit was echter het geheel niet het geval. Circus was hetzelfde echter met nieuwe artiesten. Met name de clowns en de grote olifant is iets wat de meeste indruk maakte op de jongens.

In de pauze mochten we, na betaling uiteraard, even bij de dieren kijken en aanraken. De honden van de hondeshow lieten zich graag door de kinderen aaien. En ook waren zij er op gebrand of de kinderen ook wat "te snoepen" in de handen hadden. Dit direct naast een olifant staan, vonden de beide jongens ook geweldig. Het circus zal wel iets zijn waar wij de komende jaren naar toe zullen gaan, want ook wij vinden het schitterend.

Volgende keer;
Ja, even afwachten waar het dan overgaat. Ik heb er nu nog geen idee over.

Hilsen Mattie.

index | deel 20 | deel 22 | mail Mattie