Hei Allemaal,

In de bijna 6 weken dat ik samen met mij gezin in Noorwegen woon hebben we allerlei dingen meegemaakt.
Wij zijn veel aan het werk om het Hotell op te knappen, maar daar naast maken we natuurlijk ook tijd vrij om de omgeving te verkennen. Zo zijn we woensdag 14 juli met de trein naar Oslo geweest. Het is een rit van 2 uur door een prachtig stuk natuur. Iedereen kon nu ook alles goed zien, want als je met de auto bent moet er altijd iemand rijden en de bestuurder kan dan minder goed naar de omgeving kijken. Het is hier voor ons belangrijk om goed op de weg te letten met al die bochten en bergen. De berg op gaat minder snel dan er vanaf, dan rijd je namelijk gauw te snel.

In Oslo zelf hadden we te weinig tijd om wat rond te kijken. Maar de eerste indruk was wel dat het een mooi centrum heeft een het zeker de moeite waard is om er nog een keer heen te gaan om rond te kijken. We zullen dan met de auto gaan.
Wat ons in de trein opviel was dat deze er schoon en netjes uitzag. Dat in vergelijking met de treinen van Nederland.
Als we om een uur of 6 thuis zijn worden we door de overburen uitgenodigd voor een barbecue. Wat we niet afslaan.
We hebben deze avond weer allerlei dingen over Noorwegen geleerd. Zo eten ze hier een worstje gerold in een soort pannenkoek en dan met wat saus. Johannes vindt dit echt heerlijk. De pannenkoek is gemaakt van aardappelmeel. Ik zelf lust het ook graag, je kunt deze pannenkoek ook met iets anders beleggen bijvoorbeeld kaas. De pannenkoek wordt hier lefse of lompe genoemd.
Wij waren er ondertussen al achter gekomen dat vlees hier duur is en dan met name kippenvlees. Wat veel Noren doen is dat ze het vlees uit Zweden halen. Dit zelfde doen ze ook met sigaretten en drank. We zullen zeker een keer in Zweden kijken of dit inderdaad zoveel goedkoper is. Het ritje alleen al zullen wij wel weer van genieten.

Wat hier ook ontzettend duur is, is de koper leiding. Dit hadden we namelijk nodig voor de waterleiding in het appartement. Twee stukjes leiding van 1.80 meter koste ons omgerekend € 31,30. Ik zelf heb er niet zoveel verstand van, maar Douwe schrok hier wel van.
Even de naam Douwe, die kunnen ze hier niet uitspreken. Hier in Noorwegen kennnen ze de “ou” niet. Er waren al buren die vonden dat hij zijn naam maar moest veranderen in Per, wat hier een heel gewone naam is.

Waar we tegen aanlopen is de taal. Het is voor ons een handicap. Zo moet het Hotell van de buitenkant worden geschilderd. Van de buurvrouw hadden we een telefoonnummer gekregen van een schilder, maar deze man kon geen engels spreken wij geen Noors. Wat wij begrepen van hem was dat hij op een maandag langs zou komen, en dit hadden we inderdaad goed begrepen. Samen met nog iemand heeft hij het Hotell bekeken en via de andere persoon konden we informatie krijgen. Deze man was als een tolk meegekomen.

We weten in ieder geval dat het dit jaar niet meer wordt geverfd. De schilder is één maand, vanaf ongeveer 25 september tot ongeveer 25 oktober, aan het jagen. Wat Door veel Noren wordt gedaan. Ze jagen voor het vlees. Ze gaan met een groep van 6 mensen en mogen dan elk een mannetje, vrouwtje en jong dier schieten. Dit hangt af van de Kommune waarin wordt gejaagd.

We werden afgelopen zaterdag ook uitgelachen door een Noor toen wij hem vertelden dat wij de gevangen vis weer terug zetten in het water. Je gaat hier dus vissen en jagen om het vlees op te eten en niet alleen voor de lol. Toen wij deze man vertelden dat er in Nederland, een wedstrijd is op het gebied van vissen waar je zoveel mogelijk vis vangt en deze in een zak doet en aan het van de wedstrijd wordt die zak gewogen en wie de meeste kilo’s heeft is de winnaar en dat men dan de vis terug gooit in het water vond hij ons helemaal gek

Dat ze ons gekke mensen vinden zijn we ondertussen al achter gekomen. In elke winkel of bedrijf van Sondre-Land horen we, als we vertellen dat wij de mensen zijn die Odnes-Hotell gekocht hebben, horen wij “Oh, so your are the crazy people that bought the hotel”. Als men het Hotell ziet dan zullen sommigen het zich wel begrijpen. Vooral zo’n 6 weken terug toen het gras ongeveer 1.40 meter hoog stond. Het Hotell is voor ons een uitdaging, en als je het niet zo ziet, dan vind je ons een beetje gek misschien.

Dat er ook mensen zijn die bang voor ons zijn snappen we echt niet. Want zo gek zijn we nu ook weer niet. Vorige week maandag 26 juli werden we door een journalist van de Oppland gebeld of er op woensdag 28 juli wel een schatkistje op ons terrein mocht staan? Er zo namelijk een rebus in de krant van die woensdag komen met als oplossing receptie Odnes Hotell. Wie dan als eerste het schatkistje vond kreeg een prijs. Dit was een bootreis voor 2 personen. De boot waar ze een kaartjes van won was de Skibladner en deze vaart over de Mjosa en van Gjovik-Hamar-Gjovik of van Gjovik-Eidsvoll-Gjovik.

De rebus werd een dag later geplaatst want men was deze vergeten in de krant te plaatsen. Wat we eerst niet wisten, dus toen er iemand kwam die meteen naar de juiste plek reed was ik stom verbaasd dat ze het meteen vond. Het bleek dus de journaliste te zijn die de schatkistje weer kwam ophalen om hem een dag later neer te zetten. Het schatkistje moest ook midden in de nacht worden neer gezet, anders zou iemand het zien. We vonden het te gek dat ze 2 maal hier naar toe moest, dus we boden aan om het schatkistje die nacht te plaatsen. De volgende dag zo rond 8.30 uur waren de eerste mensen hier, Maar ze kwamen niet uit de auto. Ze reden over het te terrein en dan kon je het schatkistje niet zien.

Later bleek wel waarom, men wist dat men engels moest spreken en dat vonden velen eng. De winnares vond het ook wel eng maar heeft toch gevraagd. En in de krant van vrijdag 30 juli stond vermeld dat we toch wel aardige mensen waren, dit aldus de winnares. Als dank kregen wij een bos rozen en de beide jongens een T-shirt van de “Oppland arbeiderblad”.

Later bleek wel waarom, men wist dat men engels moest spreken en dat vonden velen eng. De winnares vond het ook wel eng maar heeft toch gevraagd.
En in de krant van vrijdag 30 juli stond vermeld dat we toch wel aardige mensen waren, dit aldus de winnares. Als dank kregen wij een bos rozen en de beide jongens een T-shirt van de “Oppland arbeiderblad”.

Zondag was een vrije dag, dus toeren met de auto. We hebben een tocht gemaakt door de Synnfjell. We kwamen op een zandweg waar we 20 kronen betaalden om er over heen te mogen rijden. Zoals ik al vaker aangaf was dit weer een prachtig stuk natuur. We hebben nog even zitten vissen bij de Lundebrua (zie foto).

Nog even dit; toen we hier 6 weken geleden kwamen werd het ‘s nacht bijna niet donker, het was van 1 tot 3 uur een beetje schemerig, nu 6 weken later kun je zien dat het veranderd. Het is nu om 12 uur donker tot ongeveer 4uur.

Tot zover mijn belevingen in Noorwegen.

Tot de volgende keer, Mattie.

index | deel 1 | deel 3 | mail Mattie