Odnes, 10 april 2005

Hallo iedereen,

Het weer;
Ja, wat kan ik er over vermelden. Mooier kan het haast niet. Overdag volop zon de laatste twee weken. Eén dagje dat we wat regen hadden maar verders volop genieten.
s' Ochtends een bakkie koffie met "kakke" op het balkon en genieten van het schitterende uitzicht. De sneeuw is nu haast ook allemaal verdwenen bij ons. Als je wat hoger komt richting Lillehamer of Gjøvik ligt er nog wel sneeuw maar daar is het ook nog wat kouder. Ook aan de andere zijde van de Randsfjorden ligt nog sneeuw maar dat komt omdat de berghelling de gehele dag in de schaduw ligt.
Het is nu zo'n 8 uur en 40 minuten langer licht dan ten opzichte van de winter. Heerlijk gewoon. Iedereen is ook volop buiten bezig de tuin op orde te maken en hout voor de kachel te zagen. Dan kan men als het echt zomer wordt genieten van de zon.

Verjaardagsfuif; Zoals ik vorige keer aangaf was Johannes jarig en zou hij een feestje geven en zou ik hier nog even wat over schrijven. Wel het feestje is geweest en volgens mij vonden ze het allemaal leuk. Het begint, traditioneel hier, met "lompe en pølser" (pannenkoek van aardappeldeeg en worst) hier werd door elk een twee drie van verorbert, natuurlijk rijkelijk voorzien van "pølsesennep og ketchup" Daarna hebben we wat speeltjes gedaan en om toch iets te verzinnen hebben we o.a. Oudhollandse spelletjes gedaan. Sjoelen, spijkerpoepen, snoephappen en ballontrappen, echter dat laatste is hier ook bekend. Met name het sjoelen en spijkerpoepen was een groot succes. Spijkerpoepen hebben we maar "spikerbæsje" of "spikerdrite" van gemaakt en vooral die namen zijn zeer lachwekkend voor kinderen.

Voor degenen die het niet kennen, je pakt een grote spijker, knoopt er een touwtje aan en maakt het andere eind achter aan de broek vast. Lengte ongeveer tot de knieholte, en dan moet men proberen, zonder hulp van de handen, de spijker in de fles te "poepen". Van het sjoelen konden ze haast geen genoeg krijgen. Enkele kinderen wilden steeds maar weer. Daarna hebben we, ook weer traditioneel, "kakke" genuttigd. Dit schijnt altijd "sjokoladekakke" te zijn maar wij hadden ook nog appel erbij gedaan. Dat hadden we dus niet hoeven te doen want dat bleef allemaal over. Ook van de "kakke neemt iedereen twee of drie stukken. Waar laten ze het zonder beroerd te worden!!! Toen zijn ze nog even buiten in de sneeuw wezen spelen, wat er toen dus nog wel lag. En om een uur of vijf werden de kinderen weer door de ouders opgehaald, iedereen kreeg toen nog een zak met "godteri" (snoepgoed) mee, ook iets wat ze hier standaard doen.
Ook is mijn moeder en een zuster van mij en haar man, voor een week, overgekomen om de verjaardag van Johannes te vieren. Dit was hartstikke leuk en reuze gezellig en ook dit keer viel het afscheid ons allemaal weer zwaar. Ik denk dat het ook nimmer went, het afscheid nemen voor een langere periode. Normaal liepen we de deur ook niet plat maar nu even "snel aanwippen voor een bakkie" zit er niet in. Maar ja, het gaat nu wel weer. Wel hebben we weer eens "echte" snert gehad. Mijn moeder had de ingrediënten grotendeels meegenomen en het proefde weer echt naar grootmoeders snert, heerlijk!!! We hebben nog voor één maaltijd in de vriezer en hebben dus nog wat in het verschiet.

IJsvissen; Had Johannes vorige keer een skidag op school, deze keer gingen ze te ijsvissen op de Randsfjorden. Afgelopen vrijdag was het zover, de eerste drie klassen gingen te ijsvissen. Wij dachten 's ochtends nog, van het zal wel niet doorgaan, hele week mooi weer geweest dus er zal wel niet meer zoveel ijs liggen in de fjord.

Eerst werd er een gat van ± 15 cm. in het ijs geboord. Deze boor is een 150 cm lang en men gebruikte ± een 80 cm. om door het ijs te komen. Dus het ijs is nog dik genoeg!!! De hengels van zo'n 40 cm. werden verstrekt en aan de lijn zat een blinker (metalen nepvisje) en aan het haakje werd nog een drietal maden gedaan. Daarna werd de lijn door het gat gevoerd tot deze de bodem raakte, dit was op een 4 meter ongeveer, en daarna werd de lijn een 40 cm. opgehaald. De kinderen moesten dan met de arm langzaam een op- en neergaande beweging maken en afwachten tot de vis in het aas beet. Eén van de meesters had een kampvuur gemaakt maar het werd niet echt een vruchtbare jacht want er werd slechts één visje door een klasgenootje gevangen. Maar ja, het was een leuke ochtend en ze hadden geweldig weer + een ervaring rijker. Wij zullen dit zelf ook vast nog eens gaan doen.

Cat-attack; Wat er ook nog die vrijdag gebeurde was het volgende. Eén van onze twee katten, Vlekje, zat de laatste paar dagen al geregeld aan zijn achterpoot te likken. Toen ik ging inspecteren wat er aan de hand was bleek het dat hij een wond aan zijn poot had. Op het eerste gezicht leek het wel wat mee te vallen en ik dacht dat door de poot in een emertje van biotex oplossing te doen het wondje wel viel te reinigen.

Maar toen ik wat beter keek, bleek het toch om een grote wond te gaan. Wij hebben hier nog nooit gebruik gemaakt van de dierenarts en konden deze zo snel ook niet in de telefoongids vinden, dus ben ik maar even naar buurvrouw gegaan. Die heeft eerst geprobeerd de dierenarts van Dokka te bereiken maar dat lukte niet dus werd de dierenarts in Gjøvik opgebeld. Ze waren net van plan de deur te sluiten, 3 uur, maar ik kon nog wel even langs komen. Toen de arts het pootje inspecteerde gaf hij te kennen dat er waarschijnlijk een hap uit was genomen door een ander dier. Na verdoving heeft hij de wond bijgeknipt, want het was gerafeld, en heeft hij de wond gehecht. Voor deze handeling moest ik Kr. 650,-- betalen en nog Kr. 100,-- voor medicijnen, al met al een € 93,--. In Dokka schijnt het dat men ongeveer de helft betaald, maar ja, beter duur en geholpen dan wachten tot Dokka open zou zijn. Daar kies je ook voor als je dieren hebt. Toen wij het Johannes vertelden zei hij dat hij inderdaad had gezien dat Vlekje in gevecht was met een andere kat en dat Annika (onze andere kat) er toen bij kwam en Vlekje hielp. Buurvrouw gaf ook aan dat er twee wilde katten in de omgeving zitten. Deze katten zijn halve roofdieren en leven van wat zij kunnen vangen in de bossen, en dit keer schijnt Vlekje de prooi te zijn geweest. Gelukkig gaat nu alles goed met haar, zoals ze op de foto toont is er niks meer van de wond te zien.

"Ik zag twee beren";
Nou, zo is het nog niet, maar; vorige week zijn op de "vestesiden" (aan de westzijde) van de Randfjorden verse berensporen ontdekt. De laatste jaren komen de beren steeds zuidelijker in Noorwegen voor. Zodra we één tegenkomen zullen we een fotootje schieten en deze plaatsen. Ik vindt het wel leuk dat de beer ook weer steeds aan terrein wint. Vroeger kwam hij hier ook voor en gelukkig schijnt dit stukje van de natuur zich te herstellen.

Alles went;
Dat alles op termijn went beginnen wij ons ook te beseffen. We hadden de afgelopen week gasten waarvoor wij enkele malen "drosje" (taxi) hebben gespeeld. En overal, elke meter, hoorde je weer van achter uit de auto; "Ah, wat mooi!!" en "Moet ja daar eens zien!!" en meer van dit soort kreten. Ook wij genieten nog ontzettend van het land en de routes die we rijden of lopen maar we merken al wel dat we bepaalde dingen als gewoon gaan ervaren. Dit is natuurlijk ook wel logisch, alleen het valt nu extra op.

Werk;
Ja, hier kan ik eigenlijk weinig over vermelden. Niet meer dan dat ik op dit moment een 100% baan heb als gevolg van ziekte van één van mijn collega's. Wat wel even moest wennen, nu ik op een andere afdeling werk, is dat ik nu weer de verantwoording draag.
Tijdens mijn stage was ik ook verantwoordelijk voor de mensen die ik verzorgde, Maar is ook het de afsluiting van de dienst geheel mijn verantwoording. Het uitdelen van de medicijnen komt er ook weer bij. Het geeft mij wel een goed gevoel. Maar het bevalt goed hoor!! Wat wel enigszins vreemd is, is dat men hier de mogelijkheid heeft om een overledene later te begraven dan in Nederland. In Nederland moet je binnen 5 dagen de overledene begraven, uitzonderingen daar gelaten. Hier duurt het soms een 10 tot 14 dagen eer men de overledene begraaft. Reden hiervoor is dat men bijvoorbeeld heeft aangegeven dat een bepaalde voorganger de kerkdienst moet doen en dat die op vakantie is, of dat er familie van ver moet komen. Er staat hier geen wettelijke periode waarbinnen men de overledene moet begraven.

Volgende keer;
Wat er de volgende keer uit de pen komt weet ik nog niet precies maar dat lezen jullie te zijner tijd wel weer.

Ha det bra,

Hilsen Mattie.

index | deel 17 | deel 19 | mail Mattie